«Αναξιόπιστο το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης»

Συνέντευξη του Μάκη Βορίδη στο ΑΠΕ

Ποιο είναι το σχόλιό σας για την σύλληψη του Ράντοβαν Κάρατζιτς, και κατά τη γνώμη σας τι σηματοδοτεί αυτή η εξέλιξη;

Είναι αλήθεια ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα η Σερβία δεχόταν ασφυκτικές πιέσεις από χώρες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ να συλλάβει και να παραδώσει όσους καταζητούνται από το δικαστήριο της Χάγης. Αυτό ετίθετο λίγο-πολύ ως προϋπόθεση για την ευρωατλαντική πορεία της Σερβίας. Το βασικό ερώτημα εδώ δεν είναι να αξιολογήσουμε εάν ο Κάρατζιτς τα έκανε καλά ή όχι, ή αν έκανε εγκλήματα και τι είδους, αλλά το βασικό είναι να αξιολογήσουμε την αξιοπιστία αυτού του δικαστηρίου. Και εκεί θεωρώ ότι οποιαδήποτε έννοια δικαιοσύνης πρέπει να έχει έναν χαρακτήρα οικουμενικό. Γιατί δεν μπορεί η δικαιοσύνη αυτή να εφαρμόζεται π.χ. για τα τυχόν εγκλήματα των Σέρβων ή άλλων ηγετών ή λαών, αλλά να μην γίνεται δυνατόν να εφαρμοστεί για εγκλήματα που τυχόν διαπράττουν αξιωματούχοι των ΗΠΑ. Η Δικαιοσύνη ή είναι οικουμενική ή αλλιώς καταλήγει να γίνει η δικαιοσύνη των νικητών. Και νομίζω ότι το βασικό πρόβλημα με τη νομιμοποίηση αυτής της διαδικασίας, γιατί αυτή η διαδικασία επιβάλλει την σύλληψη του Κάρατζιτς είναι ότι είναι μια δικαιοσύνη των νικητών, ακριβώς επειδή οι ΗΠΑ δεν έχουν δεχθεί οι ίδιες να υπάγονται στην αρμοδιότητα του δικαστηρίου αυτού.

Πολύς λόγος γίνεται αυτό το διάστημα σχετικά με πιθανή συνεργασία του ΛΑ.Ο.Σ. με την Ν.Δ. Ποια είναι η άποψή σας σχετικά με το ενδεχόμενο αυτό, και αν πρέπει το κόμμα σας να προχωρήσει σε μια τέτοια συνεργασία.

Κατ’ αρχάς νομίζω ότι και η κυβέρνηση είναι αρκετά αμφίσημη ως προς στο τι η ίδια θέλει να κάνει και δεν νομίζω ότι έχει διαμορφώσει μια στρατηγική συνεργασιών. Εγώ νομίζω ότι απο την στιγμή που φαίνεται ότι η αυτοδυναμία απομακρύνεται και αυτό είναι προϊόν της σημαντικής φθοράς του δικομματισμού και της ανικανότητας των δυο βασικών κομμάτων να δώσουν λύσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα του τόπου, νομίζω ότι υπάρχει μια συνταγματική υποχρέωση όλων των κομμάτων να συνεννοηθούν μεταξύ τους στην κατεύθυνση στο να δώσουν κυβέρνηση. Και αυτό που θα σας πω είναι μια κριτική για τα κόμματα της Αριστεράς τα οποία ενώ αγωνίζονται για την αύξηση της αναλογικότητας του εκλογικού συστήματος και επομένως για την μεγαλύτερη εκπροσώπησή τους και επομένως για την απομάκρυνση των αυτοδύναμων κυβερνήσεων, ταυτοχρόνως δεν θέλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους στην κατεύθυνση των συνεργασιών.

Εδώ λοιπόν για τον ΛΑ.Ο.Σ. το θέμα είναι πρωτίστως να φθαρεί ο δικομματισμός και να μειωθεί η δύναμή του. Εμείς θεωρούμε ότι αυτό είναι θετικό γιατί τότε θα μπορούνε πραγματικά να υπάρξουνε συνθετικότερες λύσεις, να χαθεί η αλαζονεία της εξουσίας και να πάμε σε μια διαφορετική πορεία. Το δεύτερο σε ότι αφορά στο τι είδους συνεργασίες θα γίνουν, εγώ θεωρώ ότι υποχρέωση όλων των κομμάτων είναι να προσπαθήσουν καλόπιστα να βρούνε συγκλίσεις και συνθέσεις προγραμματικές στην κατεύθυνση ενός κυβερνητικού πλαισίου που θα δίνει τέτοια διέξοδο. Αυτή την ευθύνη θα την αναλάβουμε σαν ΛΑ.Ο.Σ. Οφείλω να πω ότι αυτό δεν τίθεται ως μια συνεργασία Ν.Δ.-ΛΑ.Ο.Σ. αλλά τίθεται ως μια συνεργασία της πρώτης σε δύναμη κοινοβουλευτικής ομάδας με τις κοινοβουλευτικές ομάδες εκείνες που με τις οποίες ενδεχομένως μπορούμε να συγκλίνουμε. Πρέπει να προσέλθουμε και οφείλουμε να προσέλθουμε όλα τα κόμματα σε έναν τέτοιο διάλογο. Τώρα το αν αυτός ο διάλογος καταλήξει και δώσει κυβέρνηση αυτό θα φανεί στην πορεία.

Πρόσφατα είχατε μια διαμάχη με το ΚΚΕ. Για ποιο λόγο υπήρξε αυτή η διαμάχη και ποιο ήταν το διακύβευμα σε τελική ανάλυση;

Νομίζω ότι το θετικό αυτής της διαμάχης αυτής της αντιπαράθεσης, ήταν ότι αποκαλύφθηκε με πολύ μεγάλη σαφήνεια η θέση του ΚΚΕ. Και η θέση του ΚΚΕ τη στιγμή που ακριβώς μιλάμε για το μαύρο χρήμα, και για τις παράνομες χρηματοδοτήσεις των κομμάτων, την στιγμή που τίθεται ακριβώς ένα ζήτημα διαφανούς διαχείρισης των οικονομικών των κομμάτων και των πολιτικών, η θέση του ΚΚΕ είναι ότι δεν δέχεται κανένα έλεγχο. Εγώ δεν θέλω να δεχθώ ότι υπάρχουν στη Δημοκρατία παίκτες είτε αυτά είναι πρόσωπα, είτε μηχανισμοί είτε δημόσια πρόσωπα, είτε οποιοσδήποτε άλλος, οι οποίοι δεν δέχονται την διαφάνεια των οικονομικών τους. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι όποια κι αν είναι η ιδεολογία τους κι όποια κι αν είναι η ιστορία τους, κι όπως κι αν την αξιολογεί κανείς, θετικά ή αρνητικά, πάντως κάποιοι, επικαλούμενοι αυτή την ιστορία δεν δέχονται τον έλεγχο. Και το επιχείρημα που άκουσα από την πλευρά του ΚΚΕ ότι δεν δέχονται τον έλεγχο γιατί δήθεν κάποιος θα αποκτήσει πρόσβαση στα μητρώα των ανθρώπων που τους ενισχύουν, και επομένως θα είναι εκτεθειμένοι σε διώξεις εμένα τουλάχιστον δεν μου φαίνεται καθόλου πειστικό. Δεν υπάρχουν διώξεις πολιτικές σε μια ώριμη δημοκρατία όπως η Ελληνική Δημοκρατία, αλλά και κανείς δεν νομίζω ότι ζήτησε το όνομα του ανθρώπου που χρηματοδότησε το ΚΚΕ με 50 ευρώ. Δεν μιλάμε για αυτού του τύπου της χρηματοδοτήσεις, μιλάμε για χρηματοδοτήσεις εταιρικές, για χρηματοδοτήσεις σημαντικών ποσών για χρηματοδοτήσεις που δείχνουν από που προέρχονται οι εξαρτήσεις όταν υπάρχουν όποιες υπάρχουν, στα πολιτικά κόμματα.

Πρόσφατα ψηφίσατε μαζί με τη ΝΔ το νόμο για τα κολέγια. Θεωρείτε ότι αυτό είναι θετική εξέλιξη για την Παιδεία, και γιατί;

Εμείς έχουμε μια ξεκάθαρη θέση υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Δυστυχώς εξαιτίας των θέσεων των δυο κομμάτων της Αριστεράς, αλλά και κατά τη γνώμη μου της υποκριτικής θέσεως του ΠΑΣΟΚ, δια της μη-συμμετοχής του στη συνταγματική αναθεώρηση δεν υπήρξε λύση στο ζήτημα της συνταγματικής αναθεώρησης. Τα κολέγια είναι μια μεσοβέζικη κατάσταση, η οποία δεν είναι μεν πανεπιστήμια, αλλά από την άλλη πλευρά υπάρχουν οι υποχρεώσεις μας στην ΕΕ που απαιτεί να απελευθερωθεί ο συγκεκριμένος τομέας. Το εάν αυτό είναι θετικό ή αρνητικό εγώ θα σας πω ότι θα εξαρτηθεί όπως όλα τα πράγματα σε αυτή τη ζωή, από το γενικό λειτουργικό τους πλαίσιο αλλά και το πόσο αυτό θα ενσαρκωθεί. Δηλαδή αν μεν υπάρχει ένας καλός νόμος ο οποίος ρυθμίζει με επάρκεια την λειτουργία αυτών των ιδρυμάτων και από την άλλη εάν υπάρξουν σοβαρές επενδύσεις στο χώρο αυτό, τότε το προϊόν που θα παραχθεί σε επίπεδο εκπαίδευσης θα είναι θετικό.

Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι επειδή ψηφίζεται ένας νόμος, κιόλας το προϊόν θα είναι θετικό. Θα εξαρτηθεί από την υλοποίησή του και από τις πρωτοβουλίες του ιδιωτικού τομέα. Ούτε σημαίνει πως ότι υπάρχει στην αγορά είναι θετικό. Σημαίνει απλώς ότι δεν υπάρχει κανείς λόγος την δημιουργία τέτοιων κέντρων νομοθετικά από το φόβο ότι ένα ορισμένο εκπαιδευτικό προϊόν δεν θα είναι αυτό το οποίο πρέπει να είναι. Αυτό είναι κάτι που θα φανεί στην πορεία, είναι κάτι που το έχουν όλες οι χώρες είναι κάτι το οποίο κρίνεται, που το ξέρουν οι φοιτητές, που σταθμίζεται και στην αγορά εργασίας. Η ποιότητα δηλαδή, των παρεχομένων γνώσεων σε αυτά τα ιδρύματα.

Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει κανείς απολύτως λόγος -εκτός από έναν που είναι να διαφεντέψει και να διαφυλάξει η Αριστερά τα ιδεολογικά της κάστρα που είναι τα ΑΕΙ. Εμείς αυτή τη λογική του να αφήνουμε να εκπίπτει η ανώτατη εκπαίδευση στην Ελλάδα μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουμε άλλου τύπου σκοπιμότητες δεν θα μπούμε. Πιστεύουμε ότι αυτή τη μεταρρύθμιση είναι θετικές πιστεύουμε ότι διευκολύνουν, και πιστεύουμε ότι στο τέλος θα φανεί το θετικό τους πρόσημο. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα είναι και καθαγιασμένες. Δεν σημαίνει ότι όλα θα είναι καλά υποχρεωτικά επειδή μόνο και μόνο ελευθερώνεται ένας χώρος.

voridis.gr